Przestrzeń miejska pełna jest przeszkód, z którymi muszą mierzyć się osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich, niewidomi i niedowidzący. Modernizując poznańskie ulice ZDM uwzględnia ich potrzeby, wykorzystując urządzenia ułatwiające poruszanie się po chodnikach, przejściach dla pieszych i skrzyżowaniach.

Ułatwienia dla poruszających się na wózkach inwalidzkich

Instalacja windy, budowa pochylni lub zapewnienie przejazdu w jednym poziomie to podstawowe rozwiązania stosowane przy remontach i przebudowach realizowanych przez ZDM. Dotyczy to głównie obiektów inżynierskich, takich jak przejścia podziemne i kładki, jak również naziemnych przejść dla pieszych. Windy dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, wykorzystywane również przez rodziców z wózkami, można znaleźć między innymi na Rondzie Kaponiera (2016r.), przy pętli tramwajowej Górczyn (2015r.) i w przejściu pod ul. Krzywoustego przy os. Oświecenia (2017r.). Łącznie ZDM zarządza 26 obiektami inżynierskimi dostosowanymi do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Pochylnie wybudowane zostały między innymi przy dojściach na przystanki PST, przy większości kładek dla pieszych, oraz, obok schodów na ul. Śliskiej (2018r.). W odpowiedzi na oczekiwania mieszkańców w ubiegłym roku powstała również pochylnia łącząca os. Dębina z przystankiem autobusowym przy ul. 28 Czerwca 1956r. (2017r.).

Poruszanie się w jednym poziomie zapewniają przejścia dla pieszych przez ul. Matyi przy dworcu PKP i dawnym dworcu PKS, kładki między osiedlami Chrobrego, Batorego i Śmiałego czy też na os. Żegrze (wejście na te kładki znajduje się na poziomie chodnika). W tym ostatnim miejscu w sąsiedztwie kładek przy przystankach Żegrze II i Żegrze I wybudowane zostały także naziemne przejścia dla pieszych (2017r. i 2018r.), umożliwiające dotarcie na perony tramwajowe w jednym poziomie.

Podobne rozwiązania zostały uwzględniane są również przy planowanych inwestycjach drogowych. Udogodnienia dla osób niepełnosprawnych pojawią się na projektowanym Zintegrowanym Węźle Transportowym Grunwaldzka czy też wiadukcie w ciągu ul. Kurlandzkiej.

Z myślą o niewidomych i niedowidzących

Aby ułatwić poruszanie się osobom z dysfunkcją wzroku, na chodnikach i przy przejściach dla pieszych montowane są żółte maty dotykowe. Są to maty z guzami, ostrzegające o zbliżeniu się do „zebry” oraz maty prowadzące, układane na chodnikach, pozwalające niewidomym na prowadzenie laski pomiędzy wypukłymi liniami. Takie rozwiązanie zostało zastosowane między innymi na al. Niepodległości w rejonie skrzyżowań z ulicami Fredry i Libelta oraz na Starym Mieście, gdzie maty pojawiły się w ramach wprowadzenia strefy uspokojonego ruchu „Tempo 30” (2017r.).

Oprócz mat dotykowych, ZDM dostosowuje do potrzeb osób niewidomych i niedowidzących sygnalizację świetlną, wyposażając ją w urządzenia akustyczne. Naprowadzają one na sygnalizator, a po zmianie koloru światła na zielony, zmieniają rodzaj i natężenie nadawanego dźwięku. W wybranych miejscach w centrum miasta sygnalizatory wyposażane są w przyciski z piktogramami informującymi o topografii przejścia dla pieszych, które wibrują po zapaleniu się zielonego światła i umożliwiają wydłużenie czasu jego nadawania. W tego typu instalacje wyposażone zostały sygnalizatory między innymi na skrzyżowaniu al. Niepodległości z ul. Fredry, al. Wielkopolskiej z ul. Pułaskiego i ul. Garbary z ul. Estkowskiego (2018r.).

Miejsca postojowe dla niepełnosprawnych

W całym Poznaniu wyznaczonych zostało ponad 400 miejsc parkingowych dedykowanych osobom niepełnosprawnym, tak zwanych „kopert”. 232 z nich znajdują się na terenie objętym Strefą Płatnego Parkowania. Do korzystania z nich konieczne jest posiadanie karty parkingowej, wydanej zgodnie z art. 8 ustawy Prawo o ruchu drogowym z 20 czerwca 1997 roku. Jej posiadacze, zameldowani na terenie województwa Wielkopolskiego, mogą ubiegać się ponadto o wydanie identyfikatora osoby niepełnosprawnej, który upoważnia do postoju w SPP za 5 złotych miesięcznie na wszystkich miejscach parkingowych.

Pliki do pobrania:

​Czytaj również: